Ο χειμώνας δεν είναι η εποχή των γάμων σίγουρα. Οι ρυθμοί λιγάκι ποιό χαλαροί, σε θέμα λήψεων, σε θέμα editing καλά κρατεί. Και ενώ η αγαπημένη μου ώρα για δουλειά είναι αργά το βράδυ η φασαρία και ο αποκριάτικος θόρυβος με ξεσήκωσε, πήρα λοιπόν τη μηχανή και βγήκα προς αναζήτηση νέων εικόνων. Η φασαρία προέρχονταν από φίλους Κοζανιώτες που ήρθαν να μας ξεσηκώσουν παρουσιάζοντας δικά τους έθιμα. 

Σε καμία περίπτωση δεν σκέφτηκα να καταγράψω το έθιμο μιας και ο σκοπός μου δεν είναι αυτός. Σκέφτηκα να αφήσω χώρο σε όσους θέλουν να ασχοληθούνε λαογραφικά με την φωτογραφία. Ήθελα μόνο να εκμεταλλευτώ τις εκφράσεις και τις φιγούρες που σχηματίζονταν μέσα στο βράδυ, δίνοντας έμφαση σε αυτά...

Το αποτέλεσμα το βρήκα ενδιαφέρον μιας και οι περισσότερες λήψεις είχαν την αίσθηση μιας περίεργης τελετής, δίνοντας έμφαση στην κίνηση, στη μουσική, στους μορφασμούς , σε ένα τελετουργικό που πλέον η ερμηνεία του καμιά φορά μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την φαντασία του καθενός.